Ülkü Tamer, Yazmasında
Yazmasında bozkır uzanır
Acısını dolar saçlarına
Kasketinde kar ateşi
Agilinde kurşun anısı taşır
Arkadaştır
Doğan günle, batan günle
Güneşin her türlüsüyle
Ayın hilâliyle, ondördüyle
Gökte kalanıyla yağmurun
Selin savrulanıyla
Dikenin tırnak kadar gölgesiyle
Irmağın parmak kamaştıran taşıyla
Arkadaştır dağın efsanesiyle
Mintanında sürüler otlar
Rüzgârı yerleştirir derisine
Yakasında küf böceği
Sakosunda bebe kaçağı taşır
Kardeştir
Kuzuyla, canavarla
Yol tüketen merkeple
Devenin resmiyle, kendisiyle
Kanat vuran sevdasıyla şahinin
Cerenin türkülenmiş sesiyle
Kumrunun dem çekeniyle
Yaralı toynağıyla atın
Kardeştir Şahmeran’ın masalıyla
Çarığında sabır taşı büyütür
Tohum eker ayağına
Çorabında dut kurusu
Şalvarında mayın tarlası taşır
Candaştır
Sabah gözleyen nineyle
İstasyon görmüş oğulla
Tükenen tarhanasıyla gelinin
Sağdıcın borç bulanıyla
Komşunun ağıt dokuyanıyla
İçine ağu katılmış tuzla
Alın yazısını çatlatan kuraklıkla
Candaştır elinin emeğiyle
Şiir bilmez, ama şiirin hasını taşır
Ülkü Tamer
İZDİHAM